اطلاعیه
اولین جلسه گردهمایی گروه جغرافیا روز دوشنبه 91/8/1ساعت 4بعداز ظهردر ساختمان جدید مرکز تحقیقات معلمان نجف آباد برگزار می گردد.
حضور سبزتان راارج می نهیم.
آدرس مرکز تحقیقات معلمان:جنب دبیرستان امام(ره)
اولین جلسه گردهمایی گروه جغرافیا روز دوشنبه 91/8/1ساعت 4بعداز ظهردر ساختمان جدید مرکز تحقیقات معلمان نجف آباد برگزار می گردد.
حضور سبزتان راارج می نهیم.
آدرس مرکز تحقیقات معلمان:جنب دبیرستان امام(ره)
بررسی های صورت گرفته بر روی سیاره بیگانه ای دو برابر اندازه زمین نشان می دهد، یک سوم جرم این «ابرزمین» از الماس خالص تشکیل شده است.«ابرزمین» Cancri e 55 در سال 2004 در اطراف یک ستاره نزدیک در کهکشان راه شیری کشف شد. دانشمندان پس از محاسبه جرم و شعاع این سیاره بیگانه و مطالعه ترکیب ستاره میزبان به تازگی اعلام کرده اند که این سیاره بیگانه از کربن (در شکل الماس و گرافیت)، آهن، سیلیکون کاربید و سیلیکات ساخته شده است.
شعاع این سیاره عظیم دو برابر و جرم آن هشت برابر بیشتر از زمین است؛
سرعت چرخش این سیاره به دور ستاره میزبان (مدت زمان هر سال آن) تنها 18
ساعت است و به قدری به ستاره نزدیک است که دمای سطحی «ابرزمین» به دو هزار و
100 درجه سانتیگراد می رسد.
سیاره ابرزمینCancri e 55 به احتمال زیاد نخستین سیاره الماسی کشف شده در
اطراف یک ستاره شبه خورشیدی محسوب می شود؛ سیاراتی از این نوع ترکیباتی
کاملا متفاوت از زمین دارند که دارای مقادیر بسیار اندک کربن است.
«نیکو ماجوسوجان» سرپرست تیم تحقیقاتی دانشگاه ییل تأکید می کند: این
نخستین بررسی یک سیاره سنگی با شیمی متفاوت از زمین محسوب می شود. سطح این
سیاره بیگانه به احتمال زیاد به جای آب و گرانیت از گرافیت و الماس پوشیده
شده است.
این سیاره بیگانه جزو پنج ستاره محاصره شده توسط ستاره شبه خورشیدی Cancri
55 محسوب می شود که در فاصله 40 سال نوری با زمین در صورت فلکی سرطان
(خرچنگ) قرار دارد و با چشم غیر مسلح در آسمان شب قابل رویت است.
نتایج این کشف جدید در مجله Astrophysical (فیزیک نجومی) منتشر شده است.
کشف چشم بزرگ یک موجود ناشناخته دریایی در سواحل فلوریدا . متخصصان در حال بررسی این چشم هستند 
عکس فضایی این هفته نشنال جغرافیا

















تعداد بسیار زیادی از قله های زاگرس بیش از 4000 متر ارتفاع دارند. قله دنا در استان کهگیلویه و بویر احمد با ارتفاع 4409 متر و قله زردکوه در استان چهار محال و بختیاری با ارتفاع 4221 متر بلندترین قلههای رشته کوه زاگرس می باشند. قله هایی با ارتفاع بیش از2300 متر، رطوبت قابل ملاحظه ای را محبوس می نمایند که به عنوان آب زیرزمینی در حوضه های آبخیز پائینی تراوش می کند. این حوضه های آبخیز با ارتفاع 1200 تا 1500 متر دارای خاک حاصلخیزی هستند که به صورت سنتی کاشت محصولات مختلف را در سطحی وسیع امکان پذیر نموده است.
نام زاگرس از نام مهاجران هند و اروپایی و ایرانی که زمانی در این منطقه از سواحل دریاچه "وان" تا ساحل "مکران" ساکن بوده و زاگارتی/ساگارتی(Zagarthians/Sagarthians) نامیده می شدند، گرفته شده است. قبایل کرد "زنگنه" و "چگینی" از بازماندگان ساگارتیهای باستانی محسوب می شوند. در گذشته این رشته کوه به نام کوهستان(در عربی جبال)، پهله و پاطاق نامیده می شد.
در زمان باستان، دشت خوزستان که شوش نامیده می شد و کوههای اطراف تا جنوب شرقی که به "انشان" معروف بودند، دو استان سرزمین باستانی "ایلام" را که از آن با نام سرزمین خدایان یاد می شود، تشکیل می دادند. رشته کوههای زاگرس که بین قزوین (غرب ایران) و همدان ( اکباتان باستان که پایتخت مادها بوده است) قرار دارند، در گذشته دشتهای آبرفتی آشور و بابل را از یکدیگر جدا می کردند.
تغییرات آب و هوایی شدیدی که در زاگرس دیده می شود عمدتاً در اثر ارتفاع ایجاد شده است. در رشته کوههای مرکزی در حالیکه در قله کوهها دما زیر صفر درجه سانتیگراد است ، بادهایی که از سمت جنوب غربی می وزد، مناطق کم ارتفاع تر را در تابستان می سوزاند. میزان بارندگی سالانه از 10 اینچ در ارتفاعات پائین تا حدود 20 اینچ در قله ها متغیر است. در زمستان معمولاً رشته کوهها از برف پوشیده شده اند و تعدادی از قله های مرتفع در تمام طول سال از برف پوشیده شده اند. ناهمواریها و نقاط مرتفع رشته کوه زاگرس آنرا به خصوص در طی ماههای زمستان که منطقه پوشیده از برف است، تقریباً غیر قابل عبور نموده است.
رودخانه کارون از نزدیکی زردکوه سرچشمه گرفته، از میان دره های عمیق با دیواره های با شیب تند گذشته و پس از عبور از دشت خوزستان به خلیج فارس می ریزد.
باستان شناسان تخمین می زنند که از 10000سال پیش، کوههای زاگرس به عنوان یکی از اولین کانونهای گیاه و دام جهان بوده است. متاسفانه هزاران سال استفاده بی رویه انسان از منابع طبیعی منجر به نابودی بسیاری از بلوطهای بومی منطقه و جنگلهای سرو کوهی (اورس) شده است.
گنبدهای بزرگ نمکی که 1524 متر (5000 فوت) ارتفاع دارند در نزدیکی مرکز کوهها یافت می شوند و در مجاورت آنها تراوشات نفت و قیر طبیعی که گاه به صورت خود به خود آتش می گیرند و همچنین چشمه های نفت سنگین دیده می شوند.
رشته کوه زاگرس، کوههای ناهموار، جنگلی و کوههای پوشیده از برف در شمال غربی با تعداد بسیار زیادی از مخروطهای آتشفشانی و حوزه رودخانه های بزرگ (مانند دریاچه ارومیه) و همچنین برآمدگیهای موازی و دره های قسمت مرکزی (با مردابهای نمکی کم ارتفاع و منطقه کم ارتفاع و نامنظم جنوب غربی که بوسیله صخره و توده های شن مشخص می شود) را در بر می گیرد. قسمت شمالی زاگرس بسیار پر جمعیت است و دره های حاصلخیز آن به منظور کشاورزی مورد بهره برداری قرار می گیرد. در مناطق مرتفع قسمت مرکزی، چوپانی به شیوه قبیله ای به چشم می خورد. در جنوب شرقی زاگرس، خرما و غلات در آبادیها پرورش داده می شوند. کردها، لرها، بختیاریها، قشقائیها و دیگر ایلات در کوهها زندگی می کنند و تعدادی از گروهها در حال حاضر در این مناطق ساکن شده اند. میدانهای نفتی ایران در طول دامنه های غربی زاگرس مرکزی جایی که گنبدهای نمکی مقادیر معتنابهی از نفت را در خود جای داده اند، قرار دارند.
گونه های بلوط ارتفاعات زاگرس را می پوشانند و درختان پسته و بادام وحشی در مناطق کم ارتفاع تر دیده می شوند. درخت داغداغان، گردو و گلابی نیز در این منطقه اکولوژیکی پراکنده شده اند. تعدادی از رودخانه های بزرگ، از جمله کارون، دز و کرخه از این منطقه سرچشمه گرفته و به خلیج فارس و دریای عمان می ریزند. آبشارهای زیبا، آبگیرها و دریاچه ها به زیبایی سیمای کوهستان افزوده است.
امروزه گله داری گوسفند، بز و گاو همچنان به عنوان مشاغل مهم باقی مانده اند و چوپانان به صورت فصلی حیوانات را بین چراگاههای مرتفع تابستانی و مناطق کم ارتفاع زمستانی حرکت می دهند. در مناطق دور افتاده این اکوسیستم، جمعیتهایی از پستانداران مانند: کل و بز، قوچ و میش، خرس های قهوه ای و گربه های وحشی مختلف از جمله کاراکال،سیاه گوش، پلنگ وکفتار دیده می شوند. کفتار پر سرو صدا ترین حیوان این منطقه است و هر چیزی را که بیابد، زنده یا مرده به عنوان غذا استفاده می کند. قورباغه مرداب از دیگر ساکنین این منطقه است که از سوسک، عنکبوتهای آبی و دیگر بندپایان کوچک تغذیه می کند. کبک دری کمیاب که پرنده ای با رنگ روشن و نشانه های مشخص سفید است برای علاقمندان پرندگان مناظر بدیعی ایجاد نموده است. این پرنده که در زمین لانه دارد در مناطق مرتفع با صخره های پر شیب پوشیده از علف و بوته زندگی می کند. همچنین گاهی اوقات قادر خواهید بود در بالای سر خود بالهای بزرگ عقاب طلایی را در حال پرواز ببینید.
| رتبه | نام کوه | شهرستان | استان | ارتفاع (متر) | ناحیه |
|---|---|---|---|---|---|
| ۱ | زردکوه | کوهرنگ | چهارمحال و بختیاری | ۴۵۴۸ | زاگرس شمال مرکزی |
| ۲ | دنا | دنا | کهگیلویه و بویراحمد | ۴۴۰۹ | زاگرس جنوب مرکزی |
| ۳ | اشترانکوه | دورود | لرستان | ۴۱۳۹ | زاگرس شمال مرکزی |
| ۴ | کوه گره | اقلید | فارس | ۳۹۹۰ | زاگرس جنوب مرکزی |
| ۵ | کوه بل | اقلید | فارس | ۳۹۴۳ | زاگرس جنوب مرکزی |
| ۶ | کوه دارابشاه | فریدن | اصفهان | ۳۹۰۰ | زاگرس شمال مرکزی |
| ۷ | کوه هزار دره | لردگان | چهارمحال و بختیاری | ۳۸۸۰ | زاگرس جنوب مرکزی |
| ۸ | کوه منار | مسجد سلیمان | خوزستان | ۳۷۵۰ | زاگرس جنوب مرکزی |
| ۹ | کوه راگ | لردگان | چهارمحال و بختیاری | ۳۶۶۱ | زاگرس جنوب مرکزی |
| ۱۰ | کوه گرین | بروجرد | لرستان | ۳۶۳۰ | زاگرس شمالی |